tag:blogger.com,1999:blog-315779052012-02-16T17:58:28.692+06:30Zaw Ye Naungnoreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-34967410943803682472011-05-01T23:43:00.000+06:302011-05-01T23:46:51.072+06:30<p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁)လူေတြက ခင္ဗ်ားရဲ စိတ္ကူအၾကံအစည္ေတြကို ကူခ်မယ္လို့ ဘယ္ေတာ့မွ မထင္ပါနဲ႕။ သူတို႕ဟာ ခင္ဗ်ားကို အက်ိဳးၿပဳမယ့္သူေတြ ၿဖစ္ေနနိုင္ပါတယ္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၂) လုပ္ငန္းက ေအာင္ၿမင္လာေတာ့မယ္လို့ ထင္ေနရံုနဲ့ လူေတြ ေခၚမခန့္ပါနဲ့။ ခင္ဗ်ားမနိုင္မနင္းၿဖစ္လာေတာ့<wbr>မယ့္ အေၿခအေနမွာမွ လိုသေလာက္ေခၚယူပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၃) လူေခၚတဲ့ေနရာမွာ ခင္ဗ်ားတို့ကြ်န္ေတာ္တို့မွား<wbr>တတ္တာက ကိုယ္နဲ့တူတဲ့သူေတြကို ေခၚတတ္ၾကတာပဲ။ မတူတဲ့သူေတြေခၚပါ။ ခင္ဗ်ား IT ကြ်မ္းက်င္ရင္ ခင္ဗ်ား ထပ္ၿဖည့္တဲ့သူဟာ တစ္ၿခား Professional တစ္ခုခုကြ်မ္းက်င္ေနတဲ့သူ ၿဖစ္ပါေစ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၄) ၀န္ထမ္းေတြရွိလာၿပီဆိုရင္ စံနမူနာၿပအေနနဲ့ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားနဲ႕ ရိုးရိုးသားသား လုပ္ပါ။ သူတို့လဲ ခင္ဗ်ားလို လိုက္လုပ္လာၾကပါလိမ့္မယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၅) လူေခၚခန္႕ဖို့ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆိုရင္ အေကာင္းဆံုးလူကိုပဲ တန္ရာတန္ေၾကးေပၿပီး ခန့္ပါ။ ေပါေပါပဲပဲေတြက ခင္ဗ်ားအလုပ္ကို ေပါေပါပဲပဲ လုပ္ၾကပါလိမ့္မယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၆) အာရံုစိုက္ပါ။ အာရံုစိုက္ပါ။ အာရံုစိုက္ပါ။ ခင္ဗ်ားမွာ အရမ္းေကာင္းတဲ့ သူေဌးၿဖစ္ေရး စီမံကိန္းေတြရွိမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ Business Project ကိုပဲ အာရံုစိုက္ၿပီး ေအာင္ၿမင္ေအာင္ အရင္ လုပ္ပါ။ ေလာဘမၾကီးပါနဲ့။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၇) Business Project တစ္ခုအတြက္ အနည္းဆံု Business Model သံုးခုေလာက္ ဆြဲထားပါ။ တစ္ခုနဲ့ အလုပ္မၿဖစ္တာနဲ့ ေနာက္တစ္ခုကို ခ်က္ခ်င္းစနိုင္ေအာင္ ၿပင္ဆင္ထားပါ။ Tempo မက်ပါေစနဲ့။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၈) လုပ္ငန္းမစခင္မွာ ခင္ဗ်ားလုပ္ငန္းအတြက္ <span> </span>Market Demand ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ၊ ဘယ္မွာရွိမလဲ ဆိုတာ တိတိက်က် သိေအာင္လုပ္ထားပါ။ ဒါမွ Advertising အတြက္ အကုန္အက် သက္သက္သာသာနဲ့ အလုပ္ၿဖစ္မွာပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၉) ခင္ဗ်ား ရဲ့ Potential Customer ေတြက ခင္ဗ်ားရဲ့ ကုန္ပစၥည္း (သို႕) ၀န္ေဆာင္မွဳက သူတို့ေငြေပး၀ယ္ဖို႕အတြက္ ဘယ္ေလာက္ အသံုး၀င္ေၾကာင္း အဖိုးတန္ေၾကာင္း သိေနေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၀) ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာမ်ိဳးမွာပဲၿ<wbr>ဖစ္ၿဖစ္ စီပြားေရးဂုဏ္သိကၡာကို ထိမ္းပါ။ ကတိတည္ပါ။ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႕ ယံုၾကည္မွဳဆုိတာ စီးပြားေရးေလာကမွာ ၂ ခါၿပန္ မရနိုင္ပါဘူး။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၁) Customer ေတြနဲ့ နီးနီးကပ္ကပ္ေနၿပီ သူတို့စကားေတြကို အၿမဲ နားေထာင္ပါ။ ခင္ဗ်ားၿပစ္မွတ္ထားတဲ့<span> </span>customer ေတြ ရဲ့လိုအပ္ခ်က္ကို နာလည္နိုင္ေအာင္ အၿမဲၾကိဳးစားပါ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၂) ကိုယ့္ကိုကိုယ္ရိုးသားပါ။ ခင္ဗ်ားတို႕ကြ်န္ေတာ္တို့လိုလူ<wbr>ငယ္ေတြက ေခါင္းမာတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားလုပ္ငန္းအတြက္ အမွန္တစ္ကယ္ အက်ိဳးရွိမယ့္ အၾကံဥာဏ္မ်ိဳး သူတစ္ပါးက လာေပးရင္ ေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္ပါ ၿပီးရင္ ၿပီးရင္ အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႕ မရွက္ပါနဲ႕။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၃) မိမိ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေငြေၾကးရင္ႏွီးၿမဳပ္နံသူမ်ားကို မိမိတို့ လုပ္ငန္း၏ ေနာက္ဆံုးအေၿခအေနႏွင့္ပတ္သက္ၿပီ<wbr>း ပြင္းလင္းၿမင္သာမွဳရွိေစရန္ ေဆာင္ရြက္ထားပါ။ အထူးသၿဖင့္ သတင္းဆိုးမ်ားကို ဖံုးကြယ္မထားပါနဲ့။ မွာယြင္တဲ့ မူ၀ါဒေတြ ေလ်ာ့နဲေအာင္ မိမိလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြနဲ့ Open Discussion ေလးေတြပံုမွန္ ေဆာင္ရြက္ပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၄) ၀န္ထမ္းေတြကို ထိုက္သင့္သည့္အခ်ိန္တြင္ ေငြေၾကးအားၿဖင့္ဆုမ်ား ေပးရန္ မတြန့္တိုပါနဲ့။ ထိုနည္းတူစြာပဲ ကိုယ္အဖြဲ႕အစည္းထဲမွာ ထူခြ်န္သူေတြကို ဆုေပးမွဳေတြနဲ့ နွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အၿခားအစီအစဥ္ေတြ လုပ္ေပးတာေတြကို မပ်က္မကြက္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ယဥ္ေက်းမွဳေလးေတြ ေဆာင္ရြက္ထားခဲ့ရင္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ခင္ဗ်ားလုပ္ငန္း အခက္အခဲဆံုး အေၿခအေနတစ္ရပ္ၾကံဳေတြ႕လာခဲ႕ရင္ ခင္ဗ်ားနဲ့အတူတူ ၿဖတ္ေက်ာ္ဖို႕ ၾကိဳးစားသူေတြ ၿဖစ္လာမွာပါ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၄) ေစ်းကြက္အတြင္းမွာ ခင္ဗ်ားၿပိဳင္ဖက္လုပ္ငန္ေတြကို အေလွ်ာ႕မေပးစတမ္း ယွဥ္ၿပိဳင္တိုက္ခိုက္ပါ။ သို႕ေသာ္ သူတို့အေပၚ ရိုးသားပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၅) တစ္ခါတစ္ရံမွာ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ခင္ဗ်ားရဲ့ ထုတ္ကုန္ေတြကို သံုးစြဲၾကည့္ပါ။ ပိုမို တိုးတက္ေကာင္မြန္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္နိုင္တဲ့ နည္းလမ္း တစ္ခုခု ေတြ႔မွာပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၆) ခင္ဗ်ားရဲ့ စီပြားေရးစီမံခန့္ခြဲမွဳေတြ၊ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳေတြကို ၿပန္လွန္သံုးသပ္တဲ့အက်င့္ လုပ္ပါ။ လက္ရွိအေၿခအေနအေပၚ သာယာမေနပါနဲ့။ ပိုမိုေကာင္းမြန္မယ့္ နည္လမ္းကို အၿမဲရွာေနပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span>၁၇) ခင္ဗ်ား စီပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ေအာင္ၿမင္လာၿပီဆိုရင္ ခင္ဗ်ားရဲ့ ၀န္ထမ္းေတြကို ခင္ဗ်ားတာ၀န္တခ်ိဳ႕ကို ခြဲေ၀ေပးလိုက္ပါ။ ဒါမွ ခင္ဗ်ားလုပ္ငန္ အမွန္တစ္ကယ္ ၾကီးထြားလာမွာၿဖစ္ၿပီး ခင္ဗ်ားအတြက္လဲ အသစ္ အသစ္ေတြကို ထပ္လုပ္သြားနိုင္မွာပါ။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;">(ဒီရက္ပိုင္း ဖတ္ၿဖစ္ေနတဲ့ စာကို ခ်ေရးထားတာပါ)<br /><span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-3496741094380368247?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-46486940079262985502007-12-28T02:36:00.000+06:302007-12-30T22:13:52.258+06:30ေမြးေန႔<br /><br />ေဆာင္းေရ. . .<br />အေရခြံ႕ေျပာင္းလဲ လက္တံေဟာင္းကုိ<br />ခြာခၽြတ္ခဲ့ၿပီလား။<br />ဒီလုိအခ်ိန္ ဒီရာသီမွာ…<br />ဘ၀ကုိ စခဲ့ရသလား။<br />ရင့္ေရာ္ေပမယ့္<br />အသစ္ကုိ ျဖစ္ေစတယ္။<br />သစ္လြင္ေပမယ့္<br />အတိတ္ကုိ သတိရတယ္။<br />အခု ငါ့ အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ။<br /><br />အင္း . . .<br />ျပန္ေျပာင္းလုိ႕လည္း မေျပာခ်င္ဘူး<br />ေမ်ာ္မွန္းၿပီလည္း မတမ္းတဘူး။<br />အလွအပဆုိတာ<br />အေျပာေတာ့ေကာင္းတယ္<br />တခါတခါ အခါးအစပ္ကလည္း<br />ေဆးဘက္၀င္တယ္။<br />မႏႈးညံ့ေပမယ့္<br />မေပ်ာ့ေပ်ာင္းခဲ့ဘူး....<br />မၾကမ္းတမ္းေပမယ့္<br />မေခ်ာ့ေမြ႕ခဲ့<br />အားလုံး သူ႕အလိုက်<br />စိန္ေခၚခဲ့ရတယ္…<br />ဘ၀ အဘိဓမၼာဆုိတာ ဒါလား။<br /><br />ေဆာင္းေရ. . .<br />အက်ဳိးတရားတုိင္း အေၾကာင္းတရားက<br />ဖြားျမင္တယ္။<br />အတိတ္တုိင္းလည္း ပစၥဳပၸန္နဲ႕<br />တုိက္႐ုိက္သက္ဆုိင္တယ္။<br />ငါလည္း ငါ့လမ္း ငါ<br />ေလွ်ာက္ရတယ္။<br />မင္းလည္း မင္းလမ္း<br />မင္းေလွ်ာက္ရမယ္။<br />ခဏတာ မင္းကုိ ငါ<br />လာႏႈတ္ဆက္တယ္<br />ငါ ဆက္သြားလုိက္ဦးမယ္<br />မဆုံးေသးတဲ့ ခရီးဆီကုိ . . .။<br /><br />လွဘုန္း<br /><br />(ဒီကဗ်ာဟာ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူ ေမြးေန ့အတြက္ "လွဘုန္း" ဆိုတဲ့ညီေလးရဲ ့ လက္ေဆာင္ပါ။ ခ်စ္သူရွိရင္ ကဗ်ာၿဖစ္တယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ခ်စ္သူရရွိမွ ကဗ်ာေတြမထြက္လာေတာ့ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ခ်စ္သူကိုခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ ကိုယ္တိုင္ကဗ်ာ ၿဖစ္သြားၿပီထင္တယ္ဗ်ာ..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-4648694007926298550?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-14701321614155585292007-08-11T17:38:00.000+06:302007-08-11T17:48:11.779+06:30<h3 class="post-title"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: normal;">ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘာမွမရွိေသာအိုးတစ္လံုးျဖစ္ခ်င္ပါသည္။ အထဲမွာ ဘာမွမထည္႕ထားခ်င္ပါ။ထိုသို႕ျဖင္႕ အမ်ားႀကီးရွိေနခ်င္ပါေတာ႕သည္။</span><br /></span></h3> <p><span style="font-size:100%;">ကၽြန္ေတာ္သည္ ေရလို စီးခဲ႕ပါသည္။ အေကြ႕အေကာက္မ်ားစြာျဖတ္သန္းခဲ႕ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း..........<br />ကၽြန္ေတာ္႕ေက်ာေပၚတြင္ အမွိုက္သရိုက္တခ်ိဳ႕ လည္း.... ပါလာနိုင္ပါသည္။<br /><br />ခြက္လြတ္တစ္လံုး ကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည္႕သည္။အထဲမွာဘာမွ မရွိေသာေၾကာင္႕ သူခြက္လြတ္ ျဖစ္ေနသည္။<br />ထိုဘာမွမရွိေသာေနရာကပင္အသံုး၀င္လွသည္။ကၽြန္ေတာ္လည္း"ဘာမွမရွိေသာေနရာ"ျဖစ္သည္။<br />ဘယ္ခြက္ထဲသို႕၀င္ရမည္နည္း။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဘာကိုမွ ဆုပ္ကိုင္မထားပါ။လက္ေခ်ာင္းေတြ ဒီအတုိင္းရွိပါသည္။ လက္ေခ်ာင္းအခ်င္းခ်င္း လည္းဆုပ္<br />ကိုင္မထားပါ။ လက္ေခ်ာင္းေတြဒီအတုိင္းရွိေနပါသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္သည္ ပညာရွင္ႀကီးမျဖစ္ ခ်င္ပါ။ အလြမ္းေတြထဲမွာ ပညာနွင္႕ ယွဥ္၍ျဖစ္ေပၚလာ ေသာ အလြမ္းသည္<br />အဆိုး၀ါးဆံုး ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ေျခဖ်ားေထာက္ ၿပီးကၽြန္ေတာ္ လမ္းေလ်ွာက္ဖူးပါ သည္။ သတိနွင္႕ ထိန္း ေလွ်ာက္ျခင္းျဖစ္၍ မလဲပါ။ သို႕ေသာ္<br />သတိထားရျခင္းက ပင္ပန္းပါသည္။ထိန္း ေလ်ွာက္ရျခင္း ေၾကာင္႕လည္း ေညာင္းပါသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ တိုးတိုးေလးေနခ်င္ပါသည္။ က်ယ္ေလာင္မွုကို မနွစ္သက္ပါ။ "တိိုးတိုး" ေလး "ေအာ္" တတ္ သူမ်ား<br />ကိုလည္းေတြ႕ဖူးပါသည္။သူတို႕ ကို လဲ မနွစ္သက္ပါ။<br /><br />အခ်ိဳ႕လူမ်ား သည္ ႀကိဳးနွင္႕ခ်ည္ေနွာင္တတ္၏။ အခ်ိဳ႕သူမ်ားက ႀကိဳးမပါဘဲ ခ်ည္ေနွာင္တတ္သည္။<br />ကၽြန္ေတာခံခဲ႕ရဖူးသည္။<br /><br />လိုအပ္လ်ွင္ေတာ႕ တိုက္ပြဲ၀င္မည္။ သို႕ေသာ္ မလိုအပ္ေအာင္ႀကိဳးစားမည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ သည္ ေက်ာက္စိမ္း လို တစ္ခၽြင္ခၽြင္ျမည္ သူမဟုတ္။ ေက်ာက္ခဲလို တစ္၀ွီး၀ွီး လွိမ္႕ ခ်င္သည္။<br />လမ္းဖယ္ေပးၾကေစလိုသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္မက္ခဲ႕ဖူးေသာ အိမ္မက္ တို႕ မ်ားလွၿပီ။ လူငယ္တစ္ေယာက္အတြက္ လံုေလာက္ပါၿပီ။ ေတာ္ပါၿပီ။<br />ကၽြန္ေတာ္ေျပာ ေသာ္လည္း သူတို႕မၾကားၾက။ အိမ္မက္မ်ားစြာ လာျမဲလာသည္။<br /><br />လိုခ်င္ေသာအခါ ေကာက္ယူရ၏။ မလိုခ်င္ေတာ႕ေသာအခါ ျပန္ လႊင္႕ပစ္ရ၏။ အစကတည္းက မယူခဲ႕လွ်င္<br />အေကာင္းသား။ ခုေတာ႕ "အား" နွစ္ခါကုန္ရသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္႕ကို ဘယ္သူခ်ည္ေနွင္ခဲ႕ သည္ မသိ။ ဘယ္ တုန္းက ခ်ည္ေနွာင္ခဲ႕ သည္ မသိ။ ကၽြန္ေတာ္႕မွာ ျဖည္လိုက္ ရတာ။<br /><br />ေအာင္ျမင္ၾကပါေစ။ သို႕ေသာ္ ေအာင္ျမင္ ျခင္း သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း မဟုတ္။ ခြင္႕လႊတ္ ျခင္းကသာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း<br />ျဖစ္သည္။ အေဖာ္မပါလည္း တစ္ ေယာက္ထဲရပ္တည္မည္။ ခြင္႕လႊတ္ျခင္း ျဖင္႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမည္။<br /><br />သူေ႒းႀကီး လက္ ထဲမွျပား ေစ႕သည္လည္း သူေတာင္းစား လက္ထဲမွ ျပားေစ႕ နွင္ တန္ဖိုးညီသည္။<br /><br />ဘ၀မွာ ေလေျပ ကိုခ်ည္း ေမွ်ာ္လင္႕စရာမလို ။ မုန္တိုင္းမွာလဲ ေအာက္ဆီဂ်င္ပါေလသည္။<br /><br />နိုးနိုးၾကားၾကားေတာ႕ မအိပ္ခ်င္ပါ။ အိပ္မည္႕အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ပဲအိပ္ ပါ ေတာ႕မည္။<br /><br />(တာရာမင္းေ၀)</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-1470132161415558529?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-43360187751586837702007-08-09T14:49:00.001+06:302007-08-09T15:24:00.127+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RrrUipT4vgI/AAAAAAAABMo/oY9htaOOM-4/s1600-h/taryar-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RrrUipT4vgI/AAAAAAAABMo/oY9htaOOM-4/s200/taryar-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096619619993042434" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RrrUi5T4vhI/AAAAAAAABMw/RAp9arQussc/s1600-h/taryar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RrrUi5T4vhI/AAAAAAAABMw/RAp9arQussc/s200/taryar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096619624288009746" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RrrUjJT4viI/AAAAAAAABM4/kIkNnGupn3I/s1600-h/1.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RrrUjJT4viI/AAAAAAAABM4/kIkNnGupn3I/s200/1.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096619628582977058" border="0" /></a><br />အကိုရယ္<br />နွေၿမာတယ္ ...... ။<br />ေသမင္းကအေကာင္းၾကိဳက္လြန္းေတာ့<br />အလြမ္းကိုရြက္ကုန္လြင့္ထားရၿပီေပါ့ ...... ။<br /><br />poohatgyi@gmail.com<br /><div style="text-align: center;"> <br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-4336018775158683770?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-86965138789495328942007-07-31T02:07:00.001+06:302007-07-31T02:13:08.501+06:30<div style="text-align: center;">(၁)<br /></div><br />ကြ်န္ေတာ္မူလတန္းေက်ာင္းသား ေလာက္ကေပါ့။ ငယ္အိမ္မက္တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲ့ဒါ ..... တိုက္ေလယာဥ္မွူးတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ ငယ္ဘ၀ဟာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုမွာ ၾကီးၿပင္းလာခဲ့ရေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ စစ္ဘက္အရာရွိတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက သူရဲေကာင္း၀ါဒဆိုတဲ့ herolism ကို ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ပီပီ ယံုၾကည္ကိုးစားခဲ့မိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ၾကည့္ခဲ့တဲ့ဇာတ္ကားေတြကကို သူရဲေကာင္း၀ါဒကို သူရဲေကာင္း၀ါဒကို အသားေပးတဲ့ ဇာတ္ကားေတြပါပဲ။ ဥပမာ - Spiderman၊ Superman စတာေတြေပါ့။ အင္း ...... ကြ်န္ေတာ္ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ တိုက္ေလယာဥ္မွူးဆိုတာ တကယ္ေတာ့သူရဲေကာင္း၀ါဒ နဲ့ ေမြ ့ေလ်ာ္သူေတြလို ့ထင္ခဲ့တယ္။<br />Do or Die, Dead or Alive<br />အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ....... ကြ်န္ေတာ္ဟာတိုက္ေလယာဥ္မွူး တဦးၿဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ အဓိကအခ်က္က ကြ်န္ေတာ့္အေဖေၾကာင့္ပဲ။ သူဟာ သူ ့ဘ၀တစ္ခုလံုးကို လက္နက္ကိုင္အဖြဲ ့အစည္းထဲမွာ ႏွစ္ၿမဳပ္ရင္း နစ္ၿမဳပ္ေနခဲ့ရသူပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ အေတြးအေခၚအရေတာ့ တိုက္ေလယာဥ္မွူးမၿဖစ္ခ်င္ေနပါေစ ....... လူ ့ကြ်န္ေတာ့မၿဖစ္ခ်င္ဘူးဗ်ာ။<br />ဒါကိုစဥ္းစားမိတိုင္း ေတြးမိတာတစ္ခုရွိတယ္ဗ်။<br />ကြ်န္ေတာ္တို ့တိုင္းၿပည္မွာ Herolism ပံုစံနဲ့ ဘ၀ကိုရပ္တည္၊ အာဏာကိုဆုပ္ကိုင္ထားလိုေတြ ရွိတယ္။ အခုလို Post Modern ေခာတ္ၾကီးထဲက နည္းပညာေပါက္ကြဲေနတဲ့ကာလမွာ Herolism ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို့ လူ ့အဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုလံုးအတြက္ အသံုးက်ေစပါေတာ့မလား ........ ?။<br />ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ Herolism ဆိုတာ ၾကည္ေကာင္းရံုဖန္တီးထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေတြမွာပဲ ရွိေတာ့လို ့ထင္တယ္။ ခင္ဗ်ားကာ ...... ဘယ္လိုထင္သလဲ ....... ?။<br /><br /><div style="text-align: center;">(၂)<br /></div>ကြ်န္ေတာ္ အလယ္တန္ေက်ာင္းသားေလာက္ကေပါ့။ ငယ္အိပ္မက္တစ္ခုရွိတယ္။ YIT ဆိုတဲ့ေက်ာင္းၾကီးမွာ အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္သား တစ္ေယာက္အေနနဲ့ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားခ်င္ခဲ့တယ္။ အထူးသၿဖင့္ ဓါတုအင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ကံဆိုးခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ကို ...... ကံဆိုးခဲ့ပါတယ္။ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ကြ်န္ေတာ္အမွတ္ေကာင္းခဲ့ေပမဲ့၊ ဓါတုအင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ခြင့္ရခဲ့ေပမဲ့ အတက္မက္ဆံုးၿဖစ္တဲ့ YIT ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အၿဖစ္ မရဲရင့္နိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ ့ ........ GTC ဆိုတဲ့သီဟိုေတာထဲက တစ္တပ္ေက်ာင္းေဆာင္ေလးေတြမွာ ၁နွစ္ခြဲေလာက္ကို အခ်ိန္ကုန္ေစခဲ့ပါတယ္။ အင္း ..... အဲ့ဒီတုန္းကေက်ာင္းမတက္ခဲ့တာက ဆရာ၊ဆရာမေတြၾကား တပည့္လုၾကရင္း (ရိုင္းရိုင္းေၿပာရရင္ "စာခြက္လုၾကရင္း") ကြ်န္ေတာ္တို ့ ၾကားညပ္ေနခဲ့လို့ပါ။ ဒီလိုနဲ ့ .... ဒုတိယနွစ္အၿပီး တတိယနွစ္မတက္ခင္မွာ ကြ်န္ေတာ္ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ ဓါတုအင္ဂ်င္နီယာ ဘ၀ကို ရာသက္ပန္စြန္ ့လြတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ...... ပညာတတ္လူငယ္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မလိမ္ခ်င္လို ့ပါဗ်ာ။<br /><br />ဒါကိုစဥ္စားမိတိုင္းေတြးမိတာတစ္ခုရွိွတယ္ .......။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို ့တိုင္းၿပည္ရဲ့ တကၠသိုလ္ၾကီေတြမွာ ေန ့စဥ္ေန ့တိုင္းလိုလို ဘြဲ ့၀တ္ရံုတစ္ကားကားႏွင့္ လူေတြကိုေတြ ့ေနၾကရပါတယ္။ သူတို့ကိုၿမင္တိုင္း ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ ....... ကြ်န္ေတာ္တို ့တိုင္းၿပည္အတြက္ ေဒါင္ေဒါင္ၿမည္ ပညာတတ္လူငယ္ေတြလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကိုေတာ့ က်ဳပ္မေၿဖခ်င္ဘူးဗ်ာ။ ဘာလို ့လဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုတိုင္ GTC မွာ B.Tech အထိတက္ေရာက္နိုင္ခဲ့တာက "အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းတို ့ကို အေၾကာင္းၿပဳၿပီးသကာလ" တက္ေရာက္နိုင္ခဲ့လို ့ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတို ့ေကာ က်ဳပ္မေၿဖခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းကို ေၿဖခ်င္ၾကပါသလား?.........။<br /><br /><div style="text-align: center;">(၃)<br /></div><br />အင္ဂ်င္နီယာေကာလိပ္ ေက်ာင္းသားတစ္တစ္ေယာက္အၿဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္ေနတုန္းကေပါ့။ ငယ္အိမ္မက္ တစ္ခုရွိတယ္။ "ရင္နင္ေအာင္ေမြး" ဆိုတဲ့ ၀တၱဳဖတ္ၿပီးခ်ိန္ေလာက္ေပါ့။ လူအဖြဲ ့အစည္းကို လြတ္လပ္စြာ အေထာက္အပံ့ ေပးနိုင္သူေတြကို ေလးစားတယ္။ ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့သူေတြကို ေလးစားတယ္။ သူတို ့လိုၿဖစ္ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ လူခ်မ္သာတစ္ေယာက္ မၿဖစ္ခ်င္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တင့္ေတာင္းတင့္တယ္ စားေလာက္ရံုေငြေၾကး ရွိရင္လံုေလာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ က်ဳပ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ရဲ့၀င္ေငြဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္လက္ေတြ ့ မဆန္နိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ အနိမ့္ဆံုးလိုအပ္ခ်က္ကိုေတာင္ ကြ်န္ေတာ္တပ္မက္ခဲ့တဲ့ အလုပ္က အာမခံခ်က္မေပးနိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္တပ္မက္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးအိမ္မက္က "တကၠသိုလ္ဆရာ" တစ္ေယာက္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ့ ေနာက္ဆံုအိမ္မက္အတြက္ ဘာကိုမွ ခင္ဗ်ားတို ့ကို မေမးခ်င္ေတာ့ပါ။<br /><br /><div style="text-align: center;">(၄)<br /></div>ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ငယ္အိမ္မက္ (၃)ခုလံုးကို ၿပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ အေတြးတခ်ိဳ ့ထပ္ရလာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ခိုင္မာတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုတာ ဘာလဲ?.........။<br /><br />က်ဳပ္ကေတာ့ဗ်ာ ........... အဲ့ဒီရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုတာထက္ အဲ့ဒီ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိခ်ဥ္းကပ္တဲ့ မူ၀ါဒကိုသာ အေလးေပးခ်င္တယ္။<br />အနီးစပ္ဆံုးေၿပာရရင္ .......... ကြ်န္ုပ္တို ့၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ၿမန္မာၿပည္ၾကီးေပါ့။ အေရ့ွေတာင္အာရွမွာေတာင္ တၿဖည္းၿဖည္းနိမ္ပါးလာခဲ့တာ ရည္ရြယ္ခ်က္မေကာင္လို ့လား?၊ မူ၀ါဒေတြမွားေနလိုု ့လား ?။<br />က်ဳပ္ကေတာ့ မူ၀ါဒလို ့ပိုထင္ပါတယ္။<br />အင္း ..... အခုေတာ့ ...... ဘ၀အတြက္ ခိုင္မာတဲ့မူ၀ါဒမရွိခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ပ်ံက် ITသမားတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ေပေပေတေတ ေနသားက်ေနခဲ့ပါၿပီ။<br />ကြ်န္ုပ္တို ့ခ်စ္တဲ့ ၿမန္မာၿပည္ၾကီကိုေတာ့ ပ်ံက်တိုင္းၿပည္တစ္ခုအၿဖစ္ မေပေတေစခ်င္ပါဘူးဗ်ာ .........။<br /><br />poohatgyi@gmail.com<br />02:03 AM<br />30th, July, 2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-8696513878949532894?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-26849966747297869092007-07-04T10:34:00.000+06:302007-08-10T10:22:55.128+06:30မင္းေသြးေၾကာထဲစိမ့္၀င္သြား<br />ငါ့မ်က္လံုးေတြထားခဲ့ရ<br />ငါ့မ်က္လံုးေတြထားခဲ့ရ ........<br />မင္းေက်ာပိုးအိတ္ထဲပိတ္မိကာ<br />ငါမနက္ခင္းေတြ ေသဆံုးသြား<br />ငါမနက္ခင္းေတြ ေသဆံုးသြား .......<br />သိပ္ခ်စ္တ့ဲမင္းဆံပင္ေတြၾကား<br />ငါ့စိတ္ဓါတ္ေတြ ကြဲအက္က်<br />ငါ့စိတ္ဓါတ္ေတြ ကြဲအက္က် ........<br />မင္အနမ္းထဲေရာက္တဲ့ည<br />ငါ့ရဲ့ႏုတ္ခမ္း ငါရွာလို့မရ<br />ငါ့ရဲ့ႏုတ္ခမ္း ငါရွာလို့မရ .........<br />ငါ့အိမ္မက္ႏွင့္ တီရွပ္မ်ား<br />မင္းရဲ့ညေတြထုတ္၀တ္သြား<br />မင္းရဲ့ညေတြထုတ္၀တ္သြား ........<br />မင္းဆံုးၿဖတ္ခ်က္ လက္ေခ်ာင္းမ်ား<br />ငါရဲ့၀ိညာဥ္လာၿဖဳတ္သြား<br />ငါရဲ့၀ိညာဥ္လာၿဖဳတ္သြား ........ ။ ။<br /><br />poohatgyi@gmail.com<br />23:04 PM<br />3th, July, 2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-2684996674729786909?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-32094296770308939172007-07-04T10:05:00.000+06:302007-08-10T10:22:55.128+06:30ဗီယက္နမ္ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္လို ငါေနထိုင္<br />ဂ်ေမကာကြ်န္းသားတစ္ေယာက္လို ငါခံစား<br />အာဖရိကန္မုဆိုးတစ္ေယာက္လို ငါအိပ္စက္<br />ကိုလံဘီယာအလုပ္သမားတစ္ေယာက္လို ငါရွုေမွ်ာ္<br />ေၾသာ္ .........<br />ငါတပ္မက္တဲ့ ကမာၻၾကီး<br />ငါးမန္းဟာ<br />ဆားငန္ေရနဲ့ အသားတုန္းငတ္သလို<br />ငါလည္း<br />အသစ္ နဲ့ သူ ့အခ်စ္ကိုငတ္မြတ္မိ<br />ေႏြဦး (၂၂) ရွိခဲ့ပါၿပီ။<br />ေႏြဦး (၂၂) ရုပ္ရွင္မွာ<br />ဗီလိန္လည္လုပ္ခဲ့ရ<br />ဇတ္လိုက္လည္းလုပ္ခဲ့ရ<br />ေထာင္ေခ်ာက္လည္းနင္းခဲ့ရ<br />ပိုက္ကြန္လည္းခ်ခဲ့ရ<br />ပ်ားရည္လည္းလ်က္ခဲ့ရ<br />ေဆးခါးၾကီးလည္းေသာက္ခဲ့ရ<br />နတ္ၿပည္လည္းတက္ခဲ့ရ<br />ငရဲၿပည္လည္းတက္ခဲ့ရ<br />ေသနတ္ၿပစ္ခန္းလည္းၾကံဳခဲ့ရ<br />သခင္ကိုယ္ေတာ္မွီူင္း နဲ့ အိုင္းစတိုင္း ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />မင္ကိုနိုင္ နဲ့ မာတင္လူသာကင္း ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />ေရာခ့္သီခ်င္း နဲ့ အရက္ၿပင္း ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />မုန့္ဟင္းခါး နဲ့ ပါပလာ ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />ပါ၀ါမ်က္မွန္ နဲ့ ၿခံထြက္သီးႏွံ ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />မဟတၱမဂႏၵီ နဲ့ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />ၿမိဳ ့မၿငိမ္း နဲ့ ကတ္ကိုဘိန္း ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />ငါသေလာက္ဥ နဲ့ ေကာင္မေလး ကိုၾကိဳက္ခဲ့တာ<br />ငါဟာ တကယ့္ပုထုဇဥ္ပဲ။<br /><br />poohatgyi@gmail.com<br />01 :07 AM<br />1st, July, 2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-3209429677030893917?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-40693008320683564332007-06-19T14:21:00.000+06:302007-08-10T10:24:47.334+06:30ေမေမစုေရ ........<br />သား ....... ရိုးသားပြင့္လင္းစြာၿဖင့္<br />နံနက္ခင္းမ်ားစြာကို<br />နိုးထတတ္ခဲ့ၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ ........<br />သား ....... အားမာန္ၿပည့္၀စြာၿဖင့္<br />လူသားအလုပ္မ်ားစြာကို<br />(လူသားဆန္စြာ) လုပ္ကိုင္တတ္ခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ ........<br />သား ........ ဂုဏ္သကၡာရွိစြာၿဖင့္<br />မိမိ၏ ၀မ္းစာကို<br />ေရာင့္ရဲတတ္ခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ ........<br />သား ....... တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္စြာၿဖင့္<br />အခက္အခဲမ်ားစြာကို<br />ေက်ာ္ၿဖတ္နိုင္ခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ ........<br />သား ....... ဘ၀ဟာ ေဗာ္ကာ အရက္လို<br />ပူေလာင္ၿပင္းၿပေနခဲ့ရင္ေတာင္<br />ေလွ်ာက္လွမ္းရဲခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ ........<br />သား ....... မၿပီးဆံုးေသးတဲ့<br />တိုက္ပြဲမ်ားအတြက္<br />ကေလာင္တံကိုင္ဆြဲ<br />ခ်ီတက္ရဲခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ ........<br />သား ....... မွန္ေသာတိုက္ပြဲအတြက္<br />ဘ၀ကိုရင္း<br />တိုက္ပြဲ၀င္ရဲခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ .......<br />သား ....... ေၾကာက္ရြံၿခင္းကင္းမဲ့စြာၿဖင့္<br />ညေပါင္းမ်ားစြာကို<br />အိပ္စက္ရဲခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />ေမေမစုေရ .......<br />သား ...... သိတယ္<br />ေသတယ္ ဆိုတာ<br />လူေတြထင္သေလာက္<br />ေၾကာက္စရာမေကာင္းမွန္းေပါ့။<br /><br />ေမေမစုေရ .......<br />သား ....... သိတယ္<br />လူကြ်န္တစ္ေယာက္ရဲ့ ဘ၀ဟာ<br />လူေတြထင္ထားတာထက္<br />ပိုေၾကာက္စရာေကာင္းမွန္းေပါ့။<br /><br />ေမေမစုေရ .......<br />ေမေမ ....... ေၿပာခဲ့ပါတယ္<br />ကြ်န္စိတ္ရွိတဲ့သူဟာ<br />ဘယ္ေခာတ္မဆို ကြ်န္ၿဖစ္ေနမွာပဲ။<br /><br />ေမေမစုေရ<br />သား ........ ယံုၾကည္လိုက္ပါၿပီ<br />သခင္စိတ္ရွိသူဟာ<br />ဘယ္ေခာတ္မဆို သခင္ၿဖစ္ေနမွာကိုေပါ့။<br /><br />poohatgyi@gmail.com<br />08:05 AM<br />Happy Birthday of Aung San Su Kyi<br /><br />(လက္တန္းေရးခ်မိသည္။ ရင္မွာၿဖစ္ေသာ အရာကို ကြ်န္ေတာ္မဖ်က္ခ်င္ပါ။ ထိုေၾကာင့္ Blog ေပၚတင္သည္။ မွားရင္ ခြင့္လြတ္ပါ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-4069300832068356433?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-8814345382782798412007-06-14T00:33:00.000+06:302007-06-16T10:54:07.475+06:30<div style="text-align: justify;"> ပိုစ့္ေမာ္ဒန္ေခာတ္ၾကီးထဲမွာ ရွင္သန္ၾကီးၿပင္းခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ပိုစ္ေမာ္ဒန္လူငယ္တစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေနခဲ့တာ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ကာလေတြတုန္းက ကြ်န္ေတာ္က ပိုစ့္ေမာ္ဒန္အေတြး တစ္ခ်ိဳ ့သာရွိခဲ့တာပါ။ ပိုစ့္ေမာ္ဒန္လူငယ္ တစ္ဦးမၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ပိုစ့္ေမာ္ဒန္စာေပ၊ အေတြးအေခၚ၊ နိုင္ငံေရး၊ ပညာေရး စတဲ့ စာတမ္းစာေပေတြကို ဖတ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ၿမန္မာၿပည္ကဆိုရင္ ပိုစ့္ေမာ္ဒန္ေခာတ္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဆရာၾကီးေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ နွင္ ့ပိုစ့္ေမာ္ဒန္သူရဲေကာင္းေတြၿဖစ္တဲ့ ဆရာတာရာမင္းေ၀၊ ဆရာမင္းခိုက္စိုးစန္ နွင့္ အကိုၾကီး ကိုမင္းကိုနိုင္ တို ့ရဲ့ စာေတြ စကားေတြက ကြ်န္ေတာ္အေပၚ လႊမ္းမိုးခဲ့ပါတယ္။ ၿပည္ပကဆိုရင္ေတာ့ ဆစ္ဂမန္ဖရြိဳက္၊ ဖရန္စစ္ဖူကူယားမား နွင့္ နီေရွးမာတင္ တို့ရဲ့အေတြးေတြက ကြ်န္ေတာ္ကို လႊမ္းမိုးခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုေၿပာလို ့ အထင္မၾကီလိုက္ပါနဲ ့။ ကြ်န္ေတာ္ သူတို ့စာေတြအကုန္မဖတ္ဖူပါဘူး။ ဖတ္ဖူတဲ့အထဲက အၾကိဳက္ဆံုး ပိုစ့္ေမာ္ဒန္သမားေတြၿဖစ္ေနလို ့ပါ။<br /><br /> တစ္ရက္မွာ ........ အင္း ...... အဲ့ဒီတစ္ရက္ေပါ့ဗ်ာ ...... က်ဳပ္အသဲကြဲသြားတယ္။ ဘာမွမဆိုင္ေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ဖူးတဲ့စာေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာၾကံခိုင္မွုတစ္ခုၿဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ထိခိုက္ခံစားေနေပမဲ့ လဲက်မသြားေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးနိုင္ခဲ့တယ္။ သခ်ိဳင္းက မီးသၿဂိဳလ္စက္လို တေၿမ့ေၿမ့ေလာင္ကြ်မ္ေနေပမဲ့ က်ဳပ္ဟာေသြးေအးေနနိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာတာရာ စကားနဲ ့ ေၿပာရရင္ “ပဲခြပ္နဲ ံအခုတ္ခံရတဲ့အိမ္မက္ပိုင္ရွင္” ေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္ ..... ကြ်န္ေတာ္ဟာ ငရဲက်ေစတဲ့ အိမ္မက္ကို ဆာဆာေလာင္ေလာင္ မက္ခဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ ...... ၂၀၀၄ ခုနွစ္ ဒိုင္ယာရီကေနစၿပီး ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့တာအားလံုးကို ၿပန္ဖတ္တယ္။ အား ........ Abstract Art ...... ကြ်န္ေတာ္ဟာ Abstract ေတြေရးေနတဲ့သူပါလား။ Abstract ...... Abstract ....... ကြ်န္ေတာ္ ပိုစ့္ေမာ္ဒန္လူသားတစ္ေယာက္ ၿဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။ Abstract ေတြ ေရးမွန္းမသိေရးေနခဲ့ပါၿပီ။ ဟုတ္တယ္ေလ ....... Abstract မွာ ေယာင္ေဆာင္မွုမရွိဘူး။ အတၱမပါဘူး။ ကိုယ္ ေရးတဲ ့ ဒိုင္ယာရီမွာေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၿပန္မလိမ္ေတာ့ပါဘူး။ တစ္ခုေတာ့သတိေပးရမယ္ေနာ္ ...... က်ဳပ္က လူေကာင္းတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ရဲ့အရင္က Abstract ေတြကို ဘယ္သူကိုမွမၿပဘူး။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ ....... ဒါေပမဲ့ေပါ့ေလ ...... လတ္တေလာေရးခဲ့မိတဲ့ အေတြးအေရးေတြကိုေတာ့ ငါ့ Blog မွာ တင္ခ်င္တယ္ကြာ။ ပိုစ့္ေမာ္ဒန္ အခ်စ္ေရးေတြအေၾကာင္း ငါမေရးခ်င္ေပမဲ့ ပိုစ္ေမာ္ဒန္ေခာတ္ရဲ့ အေတြးအေခၚ၊ နိုင္ငံေရး၊ ပညာေရး ႏွင့္ လူမွုစီးပြား ကိုေတာ့ ငါကိုေရးခြင့္ၿပဳပါ။ ငါတို ့ရဲ့ ေန ့စဥ္လွုပ္ရွားမွုမွာ ၾကံဳေတြရတဲ့ အၿဖစ္အၿပက္ေတြကို စုစည္းၿပီး ငါတို ့တစ္ေတြ ပိုစ္ေမာ္ဒန္လူငယ္အၿဖစ္ၿပီၿပင္လိုက္ၾကရေအာင္။ ငါအၿမဲေရးနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသြားပါ့မယ္။ ဆဲစရာရွိလဲ ငါ email ကို လွမ္ဆဲေပါ့ကြာ။ ဒီအခ်က္ကိုက ...... ပိုစ္ေမာ္ဒန္ရဲ့ အနွစ္သာရပဲ။ ပိုစ္ေမာ္ဒန္မွာရွိတဲ့ Abstract စိတ္ကူးေတြဟာ ...... လြတ္လပ္တယ္။ ဒါေပမဲ ..... မလိမ္ညာဘူး။ ငါကို ခြင့္ၿပဳပါ ...... ။<br /><br />poohatgyi@gmail.com<br />8 - Jan - 2007<br />08:44 AM<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-881434538278279841?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-49389848689945617032007-05-29T21:12:00.000+06:302007-06-10T00:35:56.535+06:30<p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size:100%;">(ကြ်န္ေတာ္ ..... တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သတိရၿပီး အိပ္မရတဲ့ညတစ္ည..........။ ရူေၾကာင္ၿပဴေၾကာင္ က်ဳပ္အေၾကာင္းကို ရူေၾကာင္ၿပဴေၾကာင္နဲ ့ထေရးလိုက္မိတယ္။ အဲ့ဒီ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဒီေကာင္ ခဏတစ္ၿဖဳတ္အရူးထတာလို ့ ထင္ မွာပါပဲ....။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ.....။ ကို ့ကိုယ္ကို .... အသိဆံုးေပါ့။ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ...ဖတ္ၾကပါကုန္ေလာ့........။)<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(က)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ကုန္းကုန္းကြကြမလုပ္တတ္ပါ။ ကုန္းေပၚကိုလည္း ေၿပးမတက္ခ်င္ပါ။ ေကတီဗီလည္း သိပ္မသြားပါ။ ေကာင္း ေရာင္ေကာင္း၀ယ္လုပ္စားပါတယ္။ လူေကာင္းတေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ခ)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ခ်စ္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ သူနာမည္က “ခ” နဲ့စတယ္။ ခ်စ္တယ္.....။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ဂ)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ ေဂၚမစြံ တစ္ေကာင္ၿဖစ္တယ္။ ဂင္တိုတိုေတာ့ မဟုတ္ဘူ။ ဂစ္တာေတာ့ တီးတယ္။ ေဂြးသီးကိုေတာ့ မၾကိဳက္ပါ။ ရြံစရာၾကီး.....။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ဃ)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >“ဃာဃာ ဃင္ဃင္ ဃူဃူ ဃီဃီ” ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ ငယ္ငယ္တုန္းက “သာလိကာ” ေလးရဲ့အသံပါ။ သူနဲ ့ကြ်န္ေတာ့ၾကားမွာ သံေယ်ာစဥ္တစ္ခု ရွိတယ္။ ခင္ဗ်ားနဲ ့က်ဳပ္ၾကားမွာေကာ </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >သံေယ်ာစဥ္တစ္ခု ရွိသလား......။ </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >“ဃာဃာ ဃင္ဃင္ ဃူဃူ ဃီဃီ”</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(င)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ငါသည္ကား ရွည္ေမွ်ာေမွ်ား တစ္ေကာင္ၿဖစ္၏။ </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ငါသည္ကား ဗ်ိဳင္းတစ္ေကာင္လို ခပ္ကိုင္းကိုင္း ၿဖစ္၏။ </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ငါသည္ကား စာေၿခာက္ရုပ္ကဲ့သို ့ ပ်ံလႊားမေလးမ်ားကို ေၾကာက္ရြံ ့ေစတတ္၏။ </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ငါသည္ကား ငေၾကာင္တစ္ေကာင္လည္း ၿဖစ္၏။ </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ငါသည္ကား ေယာက်ာၤးစင္စစ္ ဧကန္အမွန္ ၿဖစ္ေပ၏။ ဒါေပမဲ့ ...... ငွက္ေၾကာ္ ေတာ့ၾကိဳက္တယ္ဗ်။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(စ)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >...စ...က္ ၿဖစ္မရွိတဲ့ အေကာင္လို ့ေၿပာလဲ ငါၿပံဳးေနမွာပါ “သူမ”ရယ္။ ...စ...က္ သံုးမက်တဲ့ေကာင္လို ့ေၿပာလဲ ငါရယ္ေနမိမွာပဲ “သူမ”။ ...စ..က္ရူးလိုေၿပာလဲ ငါခံလိုက္မွာပဲ။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ....... မင္းကို ငါ့စိတ္ထဲမွာ ခ်စ္စနိုးနဲ ့ “ငါ့ရဲ့ ...စ...က္ေကာင္မေလး” လို ့ အၿမဲေခၚေနလိုပဲ။</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ဆ)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ဆဲနည္းမ်ိဳးစံုရွိတယ္ဗ်။ အကုန္လံုးေတာ့ က်ဳပ္မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့....ဆဲနည္းတစ္မ်ိဳးေတာ့က်င့္ထားတယ္။ ဗိုက္ဆာတဲ့အခါ ထုတ္ထုတ္ဆဲတတ္တယ္။ ဘယ္လိုဆဲနည္းလဲ......။ “+x==-x+=-!!!!!!!!!”</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ဇ)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >“ဇေကာေလာက္မွ ေဇာက္မနက္သူ” </span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >လို ့ တခ်ိဳ ့ကေၿပာခ်င္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ..... ငါဟာ.... “ဇကာေလာက္ေတာင္ ေဇာက္မနက္သူ” ၿဖစ္တယ္။ “ဇေကာဇက အသက္အရြယ္မွာ ..... ဇေ၀ဇ၀ါအလုပ္ေတြ လုပ္ရင္း ..... ငါသည္ ဇရာေထာင္ေနပါေရာလား”</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ဈ)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ေဈ းသြားရမွာ ေသမေလာက္ပ်င္းတယ္.....။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ည)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ညာတာပါေတး ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို ညဖက္ေရာက္ရင္တကယ္သတိရတယ္ဗ်။ ဟဲဟဲဟဲ.........။</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(တ)</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >တိုက္တိုက္တြန္းတြန္း မေၿပာတတ္ပါ။ တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ မလုပ္ခ်င္ပါ။ ေတြးေတြးေလးေတာ့ ေနတတ္ေနပါၿပီ။ တေစာက္ကန္းမလုပ္ပါ။ ခုတေလာ.....ေတမိလိုေနေနမိသည္။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: center;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ေတာင္မက်ေၿမာက္မက် ကြ်န္ေတာ္က<br />(အလြမ္းေတြ) တစ္ပံု တစ္ပင္ၿဖင့္<br />တေၿမၿခားကသူ ့ကို<br />တင္းၿပည့္က်ပ္ၿပည့္<br />တကယ္သတိရတယ္။</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ထ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ထိကပါးရိကပါး ..... ေထြးလံုးရစ္ပတ္ ..... ေထြးလားလံုးလား ...... ထြန္ ့ထြန္ ့လူးလူး ...... ထပ္ကာထပ္ကာ ..... ေထြရာေလးပါး ..... ထံုးတမ္းစဥ္လာ ...... ထုတ္ပတ္ေလွ်ာက္ပတ္ ..... ထပ္တူထပ္မွ် ..... ထိပ္ထိပ္ပ်ာပ်ာ ..... ထည္တည္၀ါ၀ါ ..... ထုတ္ထုတ္ေ၀ေ၀ ........ ေ၀ .......... ေ၀......အို..ထုတ္ထုတ္လြမ္းတယ္.....။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ဒ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ေဒါင္ေဒါင္မည္မဟုတ္တဲ့ ငါဟာ ... ဒုွတ္ခသုတ္ခေတြခံစားရင္း ... ဒုတ္ခသစ္စါကိုရင္မွာမွတ္လို ့ ... ဒုတ္ခသည္တစ္ေယာက္အၿဖစ္နဲ ့... အသဲကြဲဒုတ္ခသည္စခန္းမွာ ... ဒုတ္တေခ်ာင္းနဲ ့... ေဒါင္က်က်ၿပားက်က်ေနတတ္ခဲ့ၿပီ။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(န)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">နက်ယ္ေကာင္မေလးေရ ..... န၀င္ပီယံစကားသံေတြနဲ ့ ..... နားနားေနေန ..... နားေအးပါးေအးေနရာတစ္ခုမွာ ..... နေ၀တိမ္ေတာင္ၿဖစ္ေအာင္ ..... နာမည္ၾကီးမဟုတ္တဲ့ငါကို ..... နားလွည့္ပါးရိုက္လုပ္ခဲ့တယ္။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ပ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ပညာနဲ ့ပဲအလုပ္လုပ္္ခ်င္တယ္။ ..............................။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ဖ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ဖရိုဖရဲၿဖစ္ေနတဲ့ငါ့ကို ...... ဖရံုသီးေလးတစ္လံုးေတာင္ ..... ၿဖဲကားၿပီး မင္းငါ့ကို မေကြ်းခဲ့ပါဘူး။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ဗ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ဗရုတ္မက်တတ္တဲ့ငါ့ကို ..... ဗေယာတ္ဗယက္ဘ၀ထဲမွာ ..... ဗရပြအလြမ္းေတြနဲ ့..... ဗလခ်ာလိုက္ေနေအာင္ ..... ဗရုတ္သုတ္ခေတြနဲအတူ ..... ဗေလာင္းဗလဲၾကံခဲ့ၿပီးမွ ..... ဗေလာင္ဆူေနတဲ့ငါ့ရင္ကို ..... ဗလက္ကာရ မင္းလုပ္ခဲ့ေပါ့။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ဘ)</p>ဘုရား ကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ပါ၏။<p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(မ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">မိန္းမဆိုတာက က်ဳပ္သိသေလာက္ေၿပာရရင္ မိန္းမပဲဗ်။ မိန္းမိန္းၿပီးမမဲ့ ဟာမေလးေတြ။ မခို ့တရို ့အၿပံဳးေလး နဲ ့..... မခံခ်ိမခံသာၿဖစ္ေအာင္ ..... မခို ့တရို လုပ္ခဲ့ၿပီးမွ ..... မခံမရပ္နိုင္ေအာင္ ..... အလြမ္းေတြ ..... မခ်ိမဆံ့ ..... မထားခဲ့ပါနဲ ့ ..... ငါ့ရဲ့ မိန္းမေလးရယ္.......။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ယ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ငါ ..... ယဇ္ပူေဇာ္ခံလိုက္ရၿပီ ........... ။ ယဇ္ပူေဇာ္ခံလိုက္ရၿပီ .........။ ပူေဇာ္ခံလိုက္ရၿပီ .........။ ခံလိုက္ရၿပီ ..........။ ခံရၿပီ ....... ။ ခံ .........။ ............။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ရ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ရင္ကြဲပက္လက္။ ရင္ကြဲေမွာက္ခံု။ ရင္ကြဲေဘးေစာင္း။ ရင္ကြဲ ကန္ ့လန္ ့။ ရင္ကြဲေဇာက္ထိုး။ ရင္ကြဲငုတ္တုပ္။ ရင္ကြဲဟက္တက္။ဟက္တက္ရင္ကြဲ။ ငုတ္တုပ္ရင္ကြဲ။ေဇာက္တိုးရင္ကြဲ။ ကန့္လန္ ့ရင္ကြဲ။ ေဘးေစာင္းရင္ကြဲ။ ေမွာက္ခံုရင္ကြဲ။ ပက္လက္ရင္ကြဲ။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(လ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">မိန္းကေလးေတြ လင္လိုခ်င္တာ က်ဳပ္နဲ ့မဆိုင္ပါ ။ က်ဳပ္ကေတာ့ လူပီသတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပဲ ၿဖစ္ခ်င္တယ္။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(၀)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ဒီ ၀လံုးဆိုတဲ့ အက္ခရာက ကြ်န္ေတာ့ကို စာေရးဖို ့တြန္ ့ဆုတ္ေစတယ္။ ဒါေပမဲ့ေရးရမယ္ေလ။ ဘာေရးရင္ေကာင္းမလဲ။ ပန္းေတြနဲ ့ေ၀....။ အင္း ဒီလိုလဲမၿဖစ္ဘူး။ သူ ကမေ၀ခ်င္ဘူတဲ့ဗ်။ အဲ့ဒီေတာ့ ဘာေရးရမလဲ။ ေအာ္သိၿပီ။ နင္ ...... ၀ဲေပါက္ရင္ေဆးခန္းၿပဖို ့ မေမ့နဲ ့။ ဒါပဲ....။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(သ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">.........။</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">(ဟ)</p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: left;">ဗမာဟင္း ဗမာထမင္းပဲစားခ်င္တယ္။ ဟင့္အင္းလို ့ မေၿပာပါနဲ ့။ ဟိုးေလးတေက်ာ္ၿဖစ္သြားရင ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မင္းအတြက္ဟာသမင္းသားၿဖစ္ေနလို ့ပါ။ ဟာလ၀ါၾကိဳက္ ရင္ေတာ့၀ယ္ပို ့ေပးပါ့မယ္။ ငါ့ဟာမေလးရယ္ ...... ။<br /></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: center;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >ို</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%; text-align: center;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" >(ဆက္ရိုက္ရအံုးမယ္...... ဆက္ရန္......ေမွ်ာ္......)<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:10;color:black;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><br /><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:10;color:black;" ></span><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:10;color:black;" > <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="line-height: 200%;font-family:Zawgyi-One;font-size:10;color:black;" ><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-4938984868994561703?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-82883999687508310002007-05-27T16:32:00.000+06:302007-06-10T00:32:01.970+06:30<div style="text-align: center;">မၿပံဳးခ်င္ေတာ့တဲ့ငါ<br /><br /><div style="text-align: left;">က်ဳပ္တစ္ခုေမးခ်င္တယ္ဗ်ာ.......<br /><br />ခင္ဗ်ားတို ့မွာေကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိလား ?<br />ဘယ္လိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလဲ?<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနသူကိုေကာ ေတြ ့ဘူးလား?<br />ဘာေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနတာလဲ ?<br />ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္း မေမွ်ာ္လင့္ၿခင္း ကင္းတဲ့ absolute တန္ဖိုးကို ရရွိေနသူေကာ ၿဖစ္ေနၿပီလား ?<br /><br />အင္း .......... က်ြန္ေတာ္ကေတာ့........<br /><br />ဘာကိုမွ မေမ်ွာ္လင့္ရဲေတာ့တဲ သူတစ္ေယာက္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့....ငါဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မဲ့ေနသူတစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္စရာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိေတာ့တ့ဲသူလဲ မဟုတ္ဘူး။ ငါဟာ မေမွ်ာ္လင့္ရဲရံ မေမွ်ာ္လင့္ရဲ ေတာ့တာပါ။ ပင္ပန္းတယ္......။<br /><br /><div style="text-align: center;">...................................<br /></div><div style="text-align: center;">“ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုသည္မွာ လူသားတို့အတြက္ လူသားတို့ကိုတိုင္ ေမြးဖြားသန္ ့စင္ခဲသည့္ ေလာကမာယာ တစ္ ခုပင္ၿဖစ္သည္။”<br /></div><div style="text-align: center;">...................................<br /><div style="text-align: left;"><br />က်ဳပ္တစ္ခုေမးခ်င္တယ္ဗ်ာ.......<br /><br />ခင္ဗ်ားတို့မွာ ေပ်ာ္စရာအေၾကာင္းအရာေလး တစ္ခုေတာ့ရွိမွာေပါ့..........<br />ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာလဲ ?<br />ဘယ္သူ ့ေၾကာင့္လဲ ?<br />အင္......ဒီလိုပါပဲ...... မေပ်ာ္ရြင္နိုင္ေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုလည္း ခင္ဗ်ားမွာရွိမွာေပါ့........<br />ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာလဲ ?<br />ဘယ္သူ ့ေၾကာင့္လဲ ?<br /><br />အငး္......ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့........<br /><br />က်ြန္ေတာ့္ရဲ ေပ်ာ္စရာေတြကို....သူမ.....ဖန္ဆင္ခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီေပ်ာ္စရာေတြေၾကာင့္ ....... က်ြန္ေတာ့္မွာ ...... မေပ်ာ္ရြင္နိုင္ေလာက္ေအာင္ ၀မ္နည္းေက်ကြဲေနရၿပီ။ အင္ ....... အခုေတာ့ ........ ေပ်ာ္ရမွာေတာင္ေၾကာက္ရြံေနတဲ့ နွလံုးသားကို ရင္၀ယ္ပိုက္လ်က္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ........ လြမ္းတယ္.....။<br /><div style="text-align: center;"><br />..............................<br />“ေပ်ာ္ရြင္ၿခင္းဆိုသည္မွာ လူသားတို့အတြက္ လူသားတို့ကိုတိုင္ ေမြးဖြားသန္ ့စင္ခဲသည့္ ေလာကရဲ့ ဆုပ္ကိုင္ထား၍မရေသာ ေရတပြက္သာ ၿဖစ္သည္။”<br />..............................<br /><div style="text-align: left;"><br />က်ဳပ္တစ္ခုေမးခ်င္တယ္ဗ်ာ.......<br /><br />လူတစ္ေယာက္ နဲ ့ တစ္ေယာက္ ေတြ ့ၾကရင္ ဘာေၾကာင့္ၿပံဳးၿပၾကတာလဲ ?<br />ဒါ ....... ေလာက၀တ္လား .........?<br />ဒါဆို ........ ၀တ္ေက်တန္ေက်ေပါ့.......<br />ဒီလိုသာဆို ....... “မိုနာလီဇာ”ကေကာ ဘာလို ့ ၿပံဳးတာလဲ .........?<br />ေပ်ာ္လို ့လား ?....... ဂုဏ္ယူၿပံဳးလား ?........ ေလွာင္ၿပံဳးလား ?........ ဘာကိုၿပံဳးတာလဲ ?<br /><br />အငး္......ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့........<br /><br />လူေတြတိုင္း မၿပံဳးၿပနိုင္လို ့ ....... ၿပံဳးေနတဲ့ မ်က္နွာဖံုးတစ္ခုပဲ လိုခ်င္တယ္။ က်ဳပ္သိပါတယ္ ........ ခင္ဗ်ားတို ့ လည္း ဒီမ်က္နွာဖံုးပဲ စြပ္ထားၾကတာ။ အင္း ........ ေလာကမွာတကယ္ၿပံဳးတဲ့သူက ခင္ဗ်ားတို ့ေမြးတဲ့ ........ ေခြးကေလးေတြပဲ။ သူတို ့ေလးေတြသာ ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ အၿမွီးနွံေနမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ ...... ေၾကာက္ေနရင္....... အၿမွီးကုပ္ေနမွာပဲ။ တကယ္ေတာ့ ........... ခင္ဗ်ားတို ့ကြ်န္ေတာ္တို ့ လိုေနတာ ....... “အၿမွီးတေခ်ာင္း” ပဲ။<br /><br /><div style="text-align: center;">အို.........<br />ငါ့ကို မၿပံဳးၿပပါနဲ ့ေတာ့ သူမရယ္။<br />လူေတြရဲ့ အၿပံဳးက<br />ညီွေစာ္နံလြန္းလို ့ပါ......။<br /><br /><div style="text-align: left;">ေဇာ္ရဲေနာင္<br />၂၅ ၊ ေမလ ၊ ၂၀၀၇<br /></div></div><br /><br /><br /></div></div><br /></div></div><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-8288399968750831000?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-33982430173862369392007-05-26T00:42:00.000+06:302007-06-10T00:34:44.544+06:30<div style="text-align: center;"> ငါ့စ်ာပန</div><br />ေကာင္မေလးေရ ...........<br />တစ္ဘ၀စာ ခပ္ၾကာၾကာ<br />ၾကည္.ခြင္.ရလိုက္ ရံုေလးတင္ပါပဲ။<br />(ဘာမွမပိုခဲ့ပါဘူး)<br /><br />ေကာင္မေလးေရ ...........<br />ငါဆိုတဲ့အေကာင္က ေသြးေအး<br />ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေလးပဲ<br />လြမ္းတယ္......။<br /><br />ေကာင္မေလးေရ ...........<br />ေမွွွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကလဲ<br />သစ္ရြက္ေတြလိုပဲ<br />တဖြဲဖြဲေႀကြက်တတ္ေတာ့<br />ငါ့မွာ........<br />ေလေျပေလညင္း တိုက္ခတ္မွာကိုေတာင္<br />ေႀကာက္ရြံေနရ<br />ဒီလိုသာဆို......<br />လူၿဖစ္ရတာ ဘာမ်ား အတန္ဖိုးရွိေတာ့မွာလဲ......။<br /><br />ေကာင္မေလးေရ ...........<br />လူေတြရဲ့ မ်က္၀န္းကိုက ညီေစာ္နံတယ္<br />ေခ်ာ္လဲေရထိုင္ ေၾကကြဲတတ္သူေတြ မလာရ<br />ငါ့စ်ာပနကို.......<br />ငါတစ္ေယာက္ပဲ ခ်ခ်င္တယ္.....။<br /><br /> ေဇာ္ရဲေနာင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-3398243017386236939?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-84938569777749256502007-05-26T00:12:00.003+06:302007-06-10T00:32:01.970+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgW-dD3WI/AAAAAAAAADc/cFnax9Y4Ajs/s1600-h/25515935122985l.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgW-dD3WI/AAAAAAAAADc/cFnax9Y4Ajs/s400/25515935122985l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068555484722879842" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgRudD3VI/AAAAAAAAADU/m27muRsweM8/s1600-h/2.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgRudD3VI/AAAAAAAAADU/m27muRsweM8/s400/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068555394528566610" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgLOdD3UI/AAAAAAAAADM/sOQY3n5Limc/s1600-h/2551588732687l.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgLOdD3UI/AAAAAAAAADM/sOQY3n5Limc/s400/2551588732687l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068555282859416898" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-8493856977774925650?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-43034397949567225672007-05-26T00:12:00.001+06:302007-06-10T00:32:01.971+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgCudD3TI/AAAAAAAAADE/DMtupnpyAo4/s1600-h/25516654637429l.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlcgCudD3TI/AAAAAAAAADE/DMtupnpyAo4/s400/25516654637429l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068555136830528818" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-4303439794956722567?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-43486256427105227692007-05-24T22:15:00.001+06:302007-06-10T00:34:44.544+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlW74OdD3KI/AAAAAAAAABc/Bf_mefb88WQ/s1600-h/IMAGE0025.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlW74OdD3KI/AAAAAAAAABc/Bf_mefb88WQ/s200/IMAGE0025.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068163530302413986" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-4348625642710522769?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31577905.post-59457233403619916542007-05-24T21:53:00.001+06:302007-06-10T00:34:44.544+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlWuMedD3II/AAAAAAAAABI/FdUgQCeuqTg/s1600-h/2.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlWuMedD3II/AAAAAAAAABI/FdUgQCeuqTg/s200/2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068148485031976066" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlWubedD3JI/AAAAAAAAABQ/GBT0G9b1A1c/s1600-h/3.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UYnH4fgLHK8/RlWubedD3JI/AAAAAAAAABQ/GBT0G9b1A1c/s200/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068148742730013842" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31577905-5945723340361991654?l=zawyenaung.blogspot.com' alt='' /></div>Zaw Ye Naungnoreply@blogger.com0